2011.06.11

GB: Even stilstaan... The Anthem For Autism

16:35 Gepost door Lieven Coppens in Gastbericht | Permalink | Tags: asperger, ass, autisme, autismespectrum, pdd-nos | |

2011.05.29

GB: Leerproblemen… ze vreten toch wel veel energie

Acht jaar geleden werden we er hier in ons ons gezin voor het eerst mee geconfronteerd. Massa’s uren zijn er geremedieerd op school, bij de logo en thuis. Zelf heb ik me heel die tijd blijven informeren, mezelf verdiept in stimulerende en compenserende middelen, hulpmiddelen aangeschaft. Massa’s schoolgesprekken gevoerd. Geduld gehad en ook al eens verloren. Fouten gemaakt, maar er wel uit geleerd (wat zeker niet verloren is aangezien het ondertussen gebleken is dat alledrie de zonen rijkelijk bedeeld zijn met leerstoornissen). Ik begin me stilaan zelf een deskundige te voelen, een ervaringsdeskundige. Ik engageer me ook, ik strijd mee tegen het onbegrip van de buitenwereld. Vorige week hebben we voorlopig een punt gezet achter de logopedie na ruim zeven jaar een gezinsabonnement. Het begint een beetje te voelen alsof we aan het winnen zijn. Het voelt goed, maar vandaag werd ik toch weer even met beide voetjes op de grond gezet.

Ik had de zoon van 12 beloofd om hem vandaag wat bij te staan bij z’n schoolwerk. Sinds januari had hij geen hulp meer gewild: hij wou het helemaal alleen doen. Maar z’n resultaten voor de taalvakken waren zo aan het kelderen dat hij nu toch weer aan de alarmbel trok. De vorige dagen werkte hij z’n boekbespreking en nog een andere taak voor Nederlands af. Die zouden we deze voormiddag even samen overlopen op spelling en zinsbouw en dan zouden we in de namiddag samen wat meer structuur brengen in z’n cursus Frans en de werkwoorden herhalen.

Vol goede moed begonnen we er aan. Eerst de envelop voor de brief van de taak. Hmm… drie schrijffouten in adres één en vier in adres twee. Misschien toch best een nieuwe schrijven… of nog één en… nog één. Envelop vier ziet er goed uit op één foutje na ‘Intustriepark’ . 'Zet maar een ‘d’ over die ‘t’' zeg ik (en ik probeer niet te zuchten).

Dan de brief zelf voor de taak. Die had hij op z’n laptop in Word (met Sprint) gemaakt. Spellingscontrole gaf alleen nog rode lijntjes bij een paar eigennamen. Ik dacht dus op het eerste zicht dat dit redelijk ok was… totdat ik het nalas. Hoofdletters en leestekens stonden er nog niet voor de helft. Er ontbraken ook gewoon heel wat woorden en andere woorden waren verkeerdelijk verbeterd door de spellingscorrectie. Zoals ‘inlessen’ dat ‘inhaallessen’ werd i.p.v. ‘inlassen’. En werkwoordsvormen waren ook niet zo ok. 'Inhoudelijk is het wel vrij goed' zei ik eerst, 'maar er zitten toch nog heel wat schrijffoutjes in' vervolgde ik. De lach op z’n gezicht veranderde snel in een bange uitdrukking. 'Toch geen dt-fouten hé, want dat is per fout een heel punt!' We hebben dus eerst die fouten aangepakt na eerst nogmaals de werkwoordregels te herhalen. Toen het nog niet vlotte zijn we overgestapt op de ‘smurf’-regel… die werkt nog steeds het vlotst. De andere fouten werden gevonden door het geheel herhaaldelijk te laten voorlezen door de Sprint. De leestekens waren nog het moeilijkst…komma of punt?

Toen we erdoor waren geraakt zei de zoon: 'ok, nu nog gewoon overschrijven in het net, want ik ben vergeten te vragen of ik het mocht typen.' 'Neeeen!' riep ik uit 'afprinten en in envelop steken!' (natuurlijk nog met de enveloppestory in m’n achterhoofd) daar ging m’n kalmte dus… 'Stuur die leerkracht maar naar mij als het niet goed is! Ze heeft je niet gezegd dat je het niet mocht typen hé!'

'Zeg, wanneer gaan we eigenlijk eten?' klonk het van beneden aan de trap 'Het is al bijna één uur!' Daar ging onze planning dus… Het was al middag en de boekbespreking moest nog bekeken worden. We namen een ruime middagpauze. Even genieten van het zonnetje dat buiten verschenen was. Rond twee uur schaarden we ons terug rond de zoon z’n laptop en de papieren waarop de vragen over het boek moesten beantwoord worden. Hij had ze al eens eerder ingescand, maar vond ze niet meer terug in z’n bestanden dus had hij de vragen maar beantwoord in een Word-document. Ok, eerst opnieuw inscannen dus. Want het moest op die papieren ingevuld worden. Alleen de creatieve opdracht mocht op een apart blad. Tijdens het inscannen zag ik dat de leerkracht er nog een nota bij op geschreven had: 'kijk goed na op spelling! 0.5 punt per fout en 1 punt per fout bij de werkwoorden.' We overliepen het geheel dus op dezelfde wijze als bij de taak van de brief. Met Sprint en de al wat groezelig geworden geheugensteunkaartjes van de logo in aanslag. Ik nam meerdere pauzes om wat andere klusjes te doen (om de kalmte te bewaren)terwijl zoonlief dapper (maar ook veel zuchtend en af en toe vloekend) het knip-en-plakwerk van de kladversie naar de nette versie deed. Inhoudelijk vond ik zijn werk toch weer vrij goed en de creatieve opdracht was ook meer dan geslaagd. Dat heb ik hem ook echt proberen duidelijk te maken. Dat is net zo frustrerend… bij elk werk voor Nederlands gaat er zoveel glans verloren aan die stomme spelling.

Toen het geheel uiteindelijk afgeprint was, was het ruim vier uur. Zowel de zoon als ik zagen het niet meer zitten om nog aan het Frans te beginnen… Eventjes genoeg van letters. Zoon ontwierp nog even een knappe postzegel voor op de enveloppe van de taak en bracht nog een blitsbezoek aan z’n cursus wiskunde terwijl ik uitgeput in de zetel de dag overpeinsde….

Laatst hoorde ik een mama die zelf de boekbesprekingen voor haar zoon maakte. Waarschijnlijk minder vermoeiend dan dit. Maar dat wil ik echt niet! De leerkracht krijgt dit idee misschien ook als ze nu zijn quasi foutloze werk te zien krijgt. Ik zal haar misschien toch maar even mailen dat ik wat geholpen heb. Het kost misschien wat puntjes maar vast niet zoveel als orgineel. En nu zijn de spellingsregels toch nog maar eens herhaald met hem. Daarvoor is er op school toch geen tijd meer.

Leerproblemen zijn en blijven vermoeiend… voor kind en begeleider!

R.

19:38 Gepost door Lieven Coppens in Gastbericht | Permalink | Tags: getuigenis | |

Nieuw op deze blog: gastberichten

Vanaf nu stel ik ook deze blog open voor anderen die een bijdrage willen leveren. Ik laat de titel dan voorafgaan door GB, de afkorting voor GastBericht. Laat mij meteen duidelijk zijn over de spelregels:

  • Het bericht moet inhoudelijk passen bij deze blog.
  • Het bericht mag geen reclameboodschappen bevatten voor betalende diensten.
  • Het bericht mag geen initiatieven van anderen in diskrediet brengen.
  • Ik behoud me het recht voor om berichten niet te plaatsen.
  • Een vermelding van de auteur en links naar zijn website zijn wel toegelaten, voor zover ze het niveau van een reclameboodschap overstijgen.

Ik ben alvast benieuwd naar jullie reacties.

19:19 Gepost door Lieven Coppens in Gastbericht | Permalink | Tags: gastbericht | |