2012.02.05

Bereslim

bereslim

Bereslim is een Nederlandse website. Ze werd ontwikkeld door de Stichting Educatie door informatie en communicatietechnologie die het gebruik van ict in het onderwijs wil stimuleren. De website heeft de volgende doelen:

  • Het stimuleren van de ontwikkeling van peuters en kleuters via leuke, pedagogisch doordachte computerspellen.
  • Het terugkoppelen aan ouder of opvoeder van informatie over de ontwikkeling van een individueel kind.
  • Het verzamelen van gegevens voor wetenschappelijk onderzoek naar vormgeving en effectiviteit van computertaakjes in relatie tot verschillende kenmerken van de ontwikkeling van jonge kinderen.

Om deze doelen te realiseren doet de stichting beroep op verschillende partners, waaronder wetenschappers van diverse Nederlandse universiteit (Rijksuniversiteit Groningen, Universiteit van Amsterdam, Universiteit Leiden en Universiteit Utrecht).

Momenteel bestaat Bereslim uit drie modules:

  • Bereslimme boeken: een website met 13 interactieve prentenboeken en met taaloefening in spelvorm die de taalontwikkeling van peuters en kleuters stimuleren en bevorderen.
  • Letters in beweging: In dit opzet mogen kinderen uit de 1e kleuterklas met letters uit de eigen naam of het woord "mama" spelen om zo geleidelijk aan te ontdekken dat woorden bestaan uit klanken (fonologisch bewustzijn).
  • Samenslim: op deze website kunnen kinderen van 3 tot 5 jaar een aantal leerzame spelletjes doen. Centraal staat telkens een probleem uit het dagelijkse leven dat ze kennen en moeten oplossen.

Voor meer informatie verwijs ik graag naar de websites zelf.

16:43 Gepost door Lieven Coppens in Algemeen | Permalink | Tags: kleuters, ontwikkeling, peuters, taal, taalontwikkeling | |

2010.03.21

Vraag: Overdrijven ze niet? - Antwoord: Neen!

vzw kinderopvang hove - boechout - lintHet is belangrijk dat problemen in de ontwikkeling van een kleuter zo vroeg mogelijk worden aangepakt. Niet in het minst omdat de hersenen in die periode nog zeer leerbaar zijn. En omdat er dan nog heel wat tijd is om die problemen aan te pakken voor het kind naar het eerste leerjaar gaat. Ontwikkelingsproblemen voor het eerst aanpakken in de derde kleuterklas, dat kan echt niet. Omdat deze ontwikkelingsproblemen al veel eerder zichtbaar waren. En misschien ten onrechte werden afgedaan als "Dat groeit er wel vanzelf uit". Maar laat ons eerlijk zijn, veel ontwikkelingsproblemen groeien er niet vanzelf uit! Als je dan pas in de derde kleuterklas aan de alarmbel trekt, dan is er veel tijd verloren gegaan. Erger nog: veel revalidatiecentra, die het beste geplaatst zijn om die ontwikkelingsproblemen aan te pakken, zien zich geconfronteerd met wachtlijsten van soms wel zes tot acht maanden. Met andere woorden: een ontwikkelingsprobleem dat pas in de loop van de derde kleuterklas wordt gesignaleerd, kan in veel gevallen maar aangepakt worden in de loop van het eerste leerjaar! Wat direct een zware hypotheek op het slagen in dat eerste leerjaar legt!

In de ontwikkeling van peuters en kleuters zijn er mijlpalen: momenten waarop een bepaalde vaardigheid moet verworven zijn. Is dat niet zo, dan spreken we van een probleem. Daarom is het belangrijk dat men al bij peuters goed toeziet op die ontwikkeling. En tijdig aan de alarmbel trekt. Bij peuters is het zeer belangrijk dat men aandacht heeft voor de psychomotoriek.

Op de website van de vzw Kinderopvang Hove - Boechout - Lint vond ik een ontwikkelingsboekje waarin de psychomotorische ontwikkeling van 0 tot en met 3 jaar mooi beschreven staat. Aan de hand hiervan kunnen de ouders en de leerkracht van de peuterklas samen kijken of de psychomotorische ontwikkeling van een peuter vlot verloopt.

Dus overdrijft men als men ontwikkelingsproblemen al vanaf de peuterklas wil signaleren? Beslist niet!

11:49 Gepost door Lieven Coppens in Leer- en ontwikkelingsproblemen | Permalink | Tags: ontwikkeling, motorische ontwikkeling, psychomotoriek, peuters, kleuteronderwijs | |

2010.01.31

Over de beste oplossing voor mijn kind...

Ouders van derde kleuters (en zij niet alleen, geloof me) raken erg gefrustreerd als de school een (ontwikkelings)probleem bij hun kleuter signaleert en ze daarna horen dat ze met hun kindj pas negen maanden later terecht kunnen in een revalidatiecentrum. Ze hebben dan het gevoel dat ze hun kleuter los moeten laten op het eerste leerjaar zonder dat hij de noodzakelijke hulp heeft gehad. De verleiding is dan zeer groot om een combinatie van privé-logopedie, privé-kinesitherapie en privé... op te starten. In de meeste gevallen is dat niet de beste oplossing:

  • Kinderen die naar een revalidatiecentrum worden doorverwezen, hebben een behandeling van verschillende soorten therapie tegelijkertijd nodig. Deze verschillende therapieën moeten goed met elkaar samenwerken. Ze moeten dan ook voorafgegaan worden door een multidisciplinair onderzoek dat leidt tot een geïntegreerd handelingsplan. Dit wordt zelden gerealiseerd door verschillende privétherapeuten die los van elkaar werken.
  • Kinderen die doorverwezen worden naar een revalidatiecentrum hebben een meervoudige problematiek. Ze halen daarenboven in veel gevallen het vereiste IQ van 86 of meer niet om terugbetaling van privélogopedie door de ziekteverzekering te krijgen. Zij hebben dan ook een ander soort hulp nodig dan deze die ze kunnen krijgen binnen de privélogopedie. Door de IQ-gegevens te manipuleren of door het IQ opnieuw te laten bepalen aan de hand van een tweede(rangs) intelligentietest waarvan geweten is dat hij milder scoort, geeft men zijn kind op langere termijn niet de kansen die het verdient. Niet in het minst omdat men op basis van onjuiste intelligentiegegevens verkeerde verwachtingen koestert.
  • Door verschillende privétherapieën in te schakelen in de periode waarin het kind op de wachtlijst van een revalidatiecentrum staat, vergroot men de kans dat het bij het onderzoek door dat centrum niet de vereiste minimumnorm meer heeft om terugbetaling van de therapie door het rervalidatiecentrum mogelijk te maken. Wat in eerste instantie op een oplossing leek, heeft het probleem alleen maar erger gemaakt. Je moet tegenwoordig als ouder al kapitaalkrachtig genoeg zijn om de vereiste therapieën privé en op eigen kosten verder te zetten. Wie is er dan beter van geworden? Eigenlijk alleen de privétherapeut.
  • Goed om weten: door er voor te zorgen dat monodisciplinaire therapieën onterecht worden terugbetaald, zorgt men er voor dat de voorwaarden voor terugbetaling door de ziekteverzekering steeds strenger worden. Waardoor er op termijn nog meer kinderen van de voor hen noodzakelijke hulp verstoken blijven. In de huidige crisistijd is solidariteit meer dan nodig.

De oplossing voor dit alles ligt in een vroegtijdige signalering van problemen in de kleuterschool. Hoe vroeger men signaleert, hoe minder de duur van een eventuele wachtlijst speelt: er is immers nog tijd genoeg om een effectieve behandeling op te zetten. Met vroegtijdige opsporing bedoel ik, waar mogelijk, opsporing van in de peuterklas. Iedere leerkracht in het kleuteronderwijs beschikt immers in de klas zelf over een referentiegroep om de ontwikkeling van een individueel kind te kunnen inschatten: de andere kinderen. Tegelijk is dit een pleidooi voor een alles omvattend kleutervolgsysteem, dat de volledige kleuterschoolperiode omvat.

Ik neem me alvast voor om de ouders van probleemkinderen via deze blog juist te informeren in verband met de terugbetaling van de hulp die hun kind nodig heeft.

Omwille van het belang van deze materie plaats ik dezelfde boodschap op mijn peuter- en kleuterblog http://pleuteren.skynetblogs.be.

16:14 Gepost door Lieven Coppens in Leer- en ontwikkelingsproblemen | Permalink | Tags: wachtlijst, kleuters, goed onderwijs, peuters, kleuteronderwijs, ouders, ontwikkeling, ziekteverzekering, terugbetaling | |